فرهنگ و دین

تعیین وقت برای ظهور

تاریخ انتشار : ۱۳۸۹/۱/۲۶

بازدید : ۹۶۲۵

منبع: پایگاه حوزه، شماره ۱۵۲۲۰

سوال

اخیرا در مقاله ای در اینترنت با استفاده از تفسیر ریاضی قرآن(سوره های کهف و اسرا) زمان نابودی اسرائیل و به نوعی زمان ظهور امام زمان(عج) تعیین شده است(سال ۱۴۰۱ هجری شمسی) این قضیه تا چه حد قابل پذیرش و معتبر است؟

پاسخ

اولا: تفسیری مورد قبول است که مستند به کلمات معصومین علیهم السلام باشد و یا عقل هر انسان عاقلی آنرا تایید نماید. تفسیری که مخالف نظر معصومین باشد؛ قطعا مورد تأیید نخواهد بود.

روایات تعیین زمان ظهور را رد کرده اند. به روایات زیر نوجه کنید:

۱. «عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْقَائِمِ ع فَقَالَ کَذَبَ الْوَقَّاتُونَ إِنَّا أَهْلُ بَیْتٍ لَا نُوَقِّت‏؛ ابی بصیر از امام صادق علیه السلام نقل می کند که: از او درباره قائم علیه السلام پرسیدم؛ فرمود: وقت گزاران دروغ گفته‏اند. ما خاندانی هستیم که وقت را تعیین نمی کنیم‏»(الکافی، ج ۱، ص ۳۶۸)

۲. «عَنِ الْفُضَیْلِ بْنِ یَسَارٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: قُلْتُ لِهَذَا الْأَمْرِ وَقْتٌ فَقَالَ کَذَبَ الْوَقَّاتُونَ کَذَبَ الْوَقَّاتُونَ کَذَبَ الْوَقَّاتُونَ إِنَّ مُوسَی ع لَمَّا خَرَجَ وَافِداً إِلَی‏ رَبِّهِ وَاعَدَهُمْ ثَلَاثِینَ یَوْماً فَلَمَّا زَادَهُ اللَّهُ عَلَی الثَّلَاثِینَ عَشْراً قَالَ قَوْمُهُ قَدْ أَخْلَفَنَا مُوسَی فَصَنَعُوا مَا صَنَعُوا؛ فضیل بن یسار گوید: به امام باقر علیه السلام عرض کردم: برای این امر وقتی هست؟ فرمود وقت‏ گزاران دروغ گویند؛ وقت‏ گزاران دروغ گویند؛ وقت ‏گزاران دروغ گویند. همانا موسی علیه‏ السلام چون(در طور سینا) به پروردگار خود برای پیغام بردن وارد شد، قومش را وعده سی روز داد، و چون خدا ده روز بر سی روز افزود قومش گفتند: موسی با ما خلف وعده کرد و کردند آنچه کردند.(یعنی گوساله پرست شدند)» (الکافی، ج ۱، ص ۳۶۸)

ثانیا: چنین تفسیری از قرآن در لسان و سیره معصومین دیده نشده است. شما می توانید از کلمات و حروف هر زبانی یک برداشتی براساس میل خودت تنظیم کنی. هر مذهبی می تواند با حروف و کلمات مذهب دیگر حقانیت خود را ثابت کند.

ثالثا: اگر شخصی براساس ذوق شعری یا ریاضی استنباطی از قرآن نماید در حد ظن و گمان است که نمی شود آنرا یک حکم قطعی در نظر گرفت.

قرآن کریم ما را از از پیروی حدس و گمان برحذر داشته و به علم و یقین فرا خوانده است:

«وَ لا تَقْفُ ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْم‏…؛ چیزی را که بدان علم نداری دنبال مکن»(اسراء/۳۶)

«وَ ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ إِنَّ الظَّنَّ لا یُغْنی‏ مِنَ الْحَقِّ شَیْئاً؛ آنها هرگز به این سخن دانشی ندارند، تنها از گمان بی ‏پایه پیروی می‏ کنند با اینکه «گمان» هرگز انسان را از حقّ بی‏ نیاز نمی‏ کند.»(نجم/۲۸)

نتایجی که نوید نابودی اسرائیل را می دهد در حد گمان می باشد و به حدس و گمان اعتباری نیست.

رابعا: خود مؤلف یقین به این استنباط ندارد و معتقد است در حد یک گمانه زنی علمی است نه قطعی و واقعی.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا